APHELION | Review by Zapdim
Το Aphelion είναι το τελευταίο δημιούργημα της γαλλικής Dontnod. Ένα space action adventure game, η ανάπτυξη του οποίου τελέστηκε σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), με τη φιλοδοξία να μας παρουσιάσει μια διαφορετική πτυχή της διαστημικής εξερεύνησης και του εκτός γης παράγοντα του αγνώστου.
Οι ήρωές μας, η Ariane και ο Thomas ταξιδεύουν σε αποστολή προς τον άγνωστο πλανήτη Persephone, προκειμένου να εκτιμήσουν κατά πόσο είναι δυνατή η εποίκησή του από το ανθρώπινο είδος. Λίγο πριν την προσσελήνωση, το διαστημικό τους σκάφος προσκρούει στην επιφάνεια του πλανήτη και οι δυο κοσμοναύτες χωρίζονται. Ξεκινά έτσι ένα παράλληλο έργο κι από τους δυο αφενός να ξαναβρεθούν μεταξύ τους κι αφετέρου να αναλύσουν τα όποια δεδομένα συναντούν στην πορεία τους προκειμένου να έχουν μια σαφή εικόνα για το νέο υποψήφιο σπίτι των κατοίκων της γης.

Ξεκινώντας από τα θετικά του τίτλου μπορούμε να επισημάνουμε πως τα γραφικά του είναι αξιοσημείωτα. Όμορφο περιβάλλον, καλοσχεδιασμένο, όπως και οι χαρακτήρες, λεπτομερείς και ακριβείς. Το voice over είναι επίσης ικανοποιητικό. Το σενάριο δεν είναι κάτι ρηξικέλευθο, δε θα εντυπωσιάσει με την πρωτοτυπία και η γραφή δεν είναι σε καμία περίπτωση καινοτόμα. Οι ιστορίες με τις οποίες διανθίζονται οι πρωταγωνιστές κι όχι μόνο του παιχνιδιού, είναι σε μεγάλο βαθμό βασικές και χιλιοειπωμένες.
Το παιχνίδι χαρακτηρίζεται και ως action αν και η δράση είναι περιορισμένη και σχετικά φτωχή σε μηχανισμούς. Θα παίξουμε και με τους δύο χαρακτήρες, σε ανισομερή όμως βαθμό. Αναρρίχηση, άλματα, platforming εν συντομία, σε βαθμό υπερβολής κι ενδεχομένως κόπωσης. Οι μηχανισμοί πανομοιότυποι με παιχνίδια οπως το tomb raider, uncharted ανακυκλώνουν μια γνωστή και βαρετή συνταγή. Το stealth κομμάτι επίσης τετριμμένο χωρίς τη συνιστώσα της έκπληξης. Επίσης μαθαίνουμε την όλη ιστορία μέσα από γραπτά που ανακαλύπτουμε καθώς και από ηχητικά. Επιπροσθέτως κάνουμε χρήση γάντζου και εκμεταλλευόμαστε τα ραδιοκύματα του πλανήτη προκειμένου να ανακαλύπτουμε φυσικά γλυπτά που προβάλλουν την ιστορία της Persephone.

Η Dontnod έγινε κυρίως γνωστή για τη σειρά Life is Strange, που αποτέλεσε ορόσημο για το adventure είδος. Στη συνέχεια εξέδωσαν κι άλλα που προσπάθησαν να διαφύγουν λίγο από το συγκεκριμένο είδος. Jusant, Banishers, Vampyr, Remember Me, όλα λίγο πολύ προσπάθησαν να κάνουν μια προσπάθεια σε καινοτόμους μηχανισμούς και σε καλογραμμένα σενάρια. Δεν πέτυχαν ενδεχομένως όσο θα επιθυμούσε η εταιρεία, αλλά ο πειραματισμός πιστώνεται στα υπέρ τους. Δυστυχώς το Aphelion είναι ένα ακόμα άτολμο παιχνίδι χωρίς κάποια φιλοδοξία διαφοροποίησης. Οι 8.5 ώρες που βάστηξε το παιχνίδι ήταν συμβατικές χωρίς κάποια ζέση για το προϊόν που δοκιμάζαμε. Το ευτύχημα είναι πως το έπαιξα στο Game Pass. Το ανησυχητικό είναι πως ένα συμπαθητικό στούντιο όπως η Dontnod περιορίζει τη φαντασία της και αυτό δυστυχώς αντικατοπτρίζεται δραματικά στο Aphelion.
