Reviews

Silent Hill Townfall | Multi Review

Review από τον Πάνο

Υπάρχει ένας άγραφος, σχεδόν ενστικτώδης κανόνας στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών επιβίωσης και τρόμου. Ένας άτυπος δείκτης που προδίδει ακαριαία, χωρίς τη χρήση στατιστικών ή μετρητών, αν ένας τίτλος έχει καταφέρει να διεισδύσει στο μυαλό σου και να σου μεταδώσει την αυθεντική αίσθηση της απειλής: η στιγμή που πιάνεις τον εαυτό σου να στρίβει το πόμολο και να κλείνει πάντα τις πόρτες πίσω του. Όχι επειδή στο επιβάλλει κάποιο Objective Marker στη γωνία της οθόνης, ούτε επειδή το απαιτεί κάποιος μηχανισμός. Αλλά από καθαρό ένστικτο αυτοσυντήρησης. Όταν σε ένα παιχνίδι νιώθεις την επιτακτική ανάγκη να ασφαλίσεις τον χώρο σου, να απομονώσεις το άγνωστο και να σιγουρευτείς ότι τίποτα δεν παραμονεύει στο σκοτάδι του διαδρόμου που μόλις διέσχισες, τότε γνωρίζεις ότι ο τρόμος λειτουργεί πραγματικά. Και το Silent Hill: Townfall καταφέρνει να σε κάνει να κοιτάς πάνω από τον ώμο σου σε κάθε σου βήμα, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Η Konami, συνεχίζοντας την προσπάθεια επαναφοράς του ιστορικού της franchise στο προσκήνιο, εμπιστεύτηκε το ανατρεπτικό αυτό spin-off στη Screen Burn Interactive και την Annapurna Interactive. Πρόκειται για μια απόφαση που εκ πρώτης όψεως εμπεριείχε ρίσκο, καθώς η ομάδα ανάπτυξης επέλεξε να απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές σταθερές της σειράς. Ωστόσο, από τα πρώτα κιόλας λεπτά γίνεται σαφές ότι οι δημιουργοί όχι μόνο κατανοούν το βάρος της κληρονομιάς που ανέλαβαν, αλλά κατάφεραν να αποδώσουν τον ψυχολογικό τρόμο με μια φρέσκια, απόκοσμη και βαθιά κλειστοφοβική ματιά.

Στο SavePoint.gr δίνουμε πάντα ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα του ήχου και της προσβασιμότητας. Το sound design του Silent Hill: Townfall αποτελεί σεμινάριο για την κατηγορία, προσφέροντας εξαιρετικά καθαρά audio cues. Οι παίκτες μπορούν να αποκωδικοποιήσουν τη θέση, την
απόσταση και την κατεύθυνση των εχθρών αποκλειστικά από τον ήχο, κάτι που καθίσταται σωτήριο όταν η ορατότητα στην όμιχλη μηδενίζεται. Επιπλέον, οι πλήρεις ρυθμίσεις κάμερας, τα ευδιάκριτα visuals της συσκευής CRT και τα προσαρμόσιμα μενού εγγυώνται μια απρόσκοπτη εμπειρία για όλους.

Η αφήγηση του Townfall επιλέγει να μεταφέρει τη δράση μακριά από τους γνώριμους, κακοποιημένους αμερικανικούς δρόμους της ομώνυμης κωμόπολης, ταξιδεύοντάς μας στο St. Amelia, ένα απομονωμένο, παγωμένο και ατμοσφαιρικό ψαροχώρι των σκωτσέζικων ακτών. Η αλλαγή του σκηνικού αποδεικνύεται αισθητικά αριστουργηματική. Η αλμύρα της θάλασσας, η υγρασία που διαπερνά τα πέτρινα σοκάκια, τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και η πυκνή, απόκοσμη όμιχλη που κυλά από τον ωκεανό δημιουργούν ένα τοπίο που μοιάζει να πνίγεται κάτω από το βάρος των δικών του μυστικών.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Simon Ordell, ένας άνδρας που ξυπνά σε κατάσταση σοκ στο λιμάνι του χωριού, έχοντας έναν ορό συνδεδεμένο στο χέρι του που διοχετεύει στις φλέβες του ένα παράξενο, ανεξήγητο μαύρο υγρό. Ο Simon βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον, αντιμέτωπος με τα απομεινάρια μιας τοπικής τραγωδίας, τις διαμαρτυρίες μιας κατεστραμμένης κοινότητας και τις σκοτεινές δοσοληψίες μιας αδίστακτης εταιρείας. Η πλοκή υφαίνει αριστοτεχνικά θέματα εταιρικής απληστίας, συστημικής εκμετάλλευσης και προσωπικής ενοχής, διατηρώντας τη βαριά, αλληγορική φύση που ανέκαθεν όριζε το DNA του Silent Hill.

Η μεγάλη σχεδιαστική τομή του παιχνιδιού, ωστόσο, είναι η υιοθέτηση της οπτικής πρώτου προσώπου. Η Screen Burn Interactive εκμεταλλεύεται στο έπακρο αυτή την προοπτική, τοποθετώντας τον παίκτη απευθείας μέσα στο πετσί του πρωταγωνιστή με μια σχεδόν ενοχλητική οικειότητα. Η περιορισμένη ορατότητα, η γωνία θέασης που σε αναγκάζει να στρέφεις ολόκληρο το σώμα σου για να ελέγξεις μια σκοτεινή γωνία, και η άμεση επαφή με τα παραμορφωμένα πλάσματα ενισχύουν την αίσθηση του ευάλωτου. Ο ηχητικός τομέας, σε συνδυασμό με το υποβλητικό soundtrack του Pilotpriest, συμπληρώνει την εικόνα: κάθε τριγμός σανιδιού, κάθε μακρινός ψίθυρος και ο ήχος της βροχής που χτυπά τα παράθυρα σε κάνουν να τρομάζεις ακόμα και με τα ίδια σου τα βήματα.

Στο κομμάτι του gameplay, το Silent Hill: Townfall ξεκαθαρίζει από νωρίς ότι δεν είστε ένας εκπαιδευμένος στρατιώτης. Ο Simon είναι ένας αδύναμος, εύθραυστος άνθρωπος που λυγίζει κάτω από την παραμικρή σωματική πίεση. Τα διαθέσιμα όπλα, από ξύλινες τάβλες μέχρι  πυρομαχικά, είναι εξαιρετικά περιορισμένα και φθείρονται γρήγορα, κάνοντας την ανοιχτή αντιπαράθεση μια σχεδόν αυτοκτονική επιλογή.

Έτσι, η stealth προσέγγιση μετατρέπεται σε κύριο εργαλείο επιβίωσης. Η κίνηση στις σκιές, η απόκρυψη σε ντουλάπες και η χρήση γυάλινων μπουκαλιών για την απόσπαση της προσοχής των εχθρών αποτελούν καθημερινότητα. Ο πλέον ευρηματικός μηχανισμός του τίτλου, όμως, είναι μια φορητή συσκευή CRT που κρατά ο Simon. Μέσω αυτής της συσκευής, ο παίκτης μπορεί να σκανάρει το περιβάλλον και να εντοπίζει τις σπασμωδικές, απόκοσμες μορφές των τεράτων πίσω από τοίχους και μέσα στην πυκνή όμιχλη. Η στιγμή που κοιτάς την οθόνη της συσκευής, βλέπεις μια απειλή να πλησιάζει τη γωνία και συνειδητοποιείς ότι το μόνο που σε χωρίζει από αυτήν είναι μια ξύλινη πόρτα που πρέπει να κλείσεις αθόρυβα, προσφέρει μερικές από τις πιο ηλεκτρισμένες στιγμές που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια στο είδος. Παρά την αρχική εκπληκτική ατμόσφαιρα, το gameplay παρουσιάζει ορισμένες διακυμάνσεις προς το τελευταίο τρίτο του τίτλου. Η συχνή έκθεση στους ίδιους τύπους εχθρών αρχίζει σταδιακά να αποκαλύπτει τα μηχανικά μοτίβα της AI, μετατρέποντας κάποιες σεκάνς stealth σε μια πιο διεκπεραιωτική διαδικασία παρατήρησης και απομνημόνευσης διαδρομών. Επιπλέον, η εισαγωγή ορισμένων αήττητων εχθρών που σε καταδιώκουν ασταμάτητα (στα πρότυπα του Nemesis) δημιουργεί στιγμές έντονου εκνευρισμού λόγω των ακαριαίων θανάτων, κόβοντας απότομα τον ατμοσφαιρικό ρυθμό που με τόσο κόπο χτίζει το παιχνίδι.

Εκεί όπου το Townfall λάμπει και ταυτόχρονα διχάζει, είναι στον τομέα των γρίφων. Η Screen Burn Interactive αρνείται κατηγορηματικά να υιοθετήσει τις σύγχρονες ευκολίες της βιομηχανίας. Δεν θα βρείτε κίτρινες μπογιές να σας δείχνουν πού να σκαρφαλώσετε, ούτε φωτεινούς δείκτες ή «Detective Vision» που να δίνει τη λύση στο πιάτο. Το παιχνίδι απαιτεί από εσάς να καθίσετε στο γραφείο με πραγματικό σημειωματάριο και μολύβι, να κρατήσετε σημειώσεις, να αποκωδικοποιήσετε κείμενα και να παρατηρήσετε προσεκτικά το περιβάλλον.

Η συνολική εμπειρία μού πήρε 25 γεμάτες ώρες ενασχόλησης, καθώς επέλεξα συνειδητά να ολοκληρώσω το παιχνίδι χωρίς τη χρήση κανενός απολύτως οδηγού. Η αίσθηση της ικανοποίησης όταν καταφέρνεις να λύσεις ένα περίπλοκο μυστήριο συνδέοντας τα στοιχεία μόνος σου είναι ανεπανάληπτη, φέρνοντας στο μυαλό τις χρυσές εποχές του franchise.

Ωστόσο, οφείλω να σταθώ με ειλικρίνεια σε δύο συγκεκριμένα σημεία του παιχνιδιού, όπου η σχεδιαστική λογική ξεπερνά τα όρια της δημιουργικής πρόκλησης και αγγίζει τα όρια του παραλόγου. Χρειάστηκε να αφιερώσω ώρες ολόκληρες και τελικά να ανατρέξω στη λύση για αυτά τα δύο συγκεκριμένα σημεία, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα έναν εξαιρετικά περίπλοκο γρίφο προς το τέλος του παιχνιδιού που βασίζεται σε αινιγματικά εικονογράμματα. Η λογική πίσω από τη συσχέτιση των στοιχείων σε αυτά τα δύο σημεία είναι τόσο υπερβολικά σκοτεινή και ασαφής, που θεωρώ πρακτικά αδύνατο για έναν παίκτη να τα ανακαλύψει μόνος του χωρίς τεράστια δόση τύχης ή εξαντλητικό, εκνευριστικό trial and error. Πρόκειται για δύο στιγμές που κόβουν τον βηματισμό της αφήγησης και ενδεχομένως να δοκιμάσουν την υπομονή ακόμα και των πιο αφοσιωμένων φίλων της κατηγορίας.

Κρατάω:
– Εκπληκτική, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα πρώτου προσώπου.
– Υποδειγματικό sound design και soundtrack.
– Ευρηματική χρήση της συσκευής CRT στο stealth.
– Γρίφοι παλιάς κοπής που απαιτούν σημειωματάριο.

Αφήνω:

– Ορισμένοι γρίφοι είναι παράλογα ασαφείς.
– Η επανάληψη των εχθρών μειώνει τον τρόμο στο τέλος.
– Εκνευριστικά ακαριαία deaths από αήττητους εχθρούς.

Συνοψίζοντας, το Silent Hill: Townfall αποτελεί μια εξαιρετικά θαρραλέα, ποιοτική και ουσιαστική προσθήκη στην οικογένεια του εμβληματικού franchise της Konami. Καταφέρνει να σεβαστεί τη βαριά αλληγορική κληρονομιά του Silent Hill, ενώ παράλληλα τολμά να καινοτομήσει μέσα από την οπτική πρώτου προσώπου, το εξαιρετικό stealth και την απαράμιλλη ατμόσφαιρα του σκωτσέζικου χωριού.

Παρά τις αδυναμίες του στο gameplay προς το τέλος και τους δύο παράλογα δύσκολους γρίφους που θα δοκιμάσουν τα νεύρα σας, πρόκειται για έναν τίτλο που προσφέρει 25 ώρες αυθεντικού, καθηλωτικού τρόμου. Ένα παιχνίδι που αποδεικνύει την αξία του με τον πιο απλό τρόπο: κάνοντάς σε να κλείνεις με κομμένη την ανάσα κάθε πόρτα πίσω σου.

Βαθμολογία: 9 / 10

Το παιχνίδι διανέμεται στην Ελλάδα από τη CDMedia

Τιμή Πώλησης : 49.99€

Η επίσημη σελίδα του παιχνδιού : SILENT HILL: Townfall Official Website


Review από τον Σωτήρη Σωτηριάδη

«Ο φόβος γεννιέται στο σκοτάδι αλλά μεγαλώνει στην φαντασία»

Το Silent Hill: Townfall καταφέρνει κάτι που λίγα horror παιχνίδια πετυχαίνουν: δεν βασίζεται αποκλειστικά στα jump scares, αλλά δημιουργεί μια μόνιμη αίσθηση άγχους και ανασφάλειας. Από την πρώτη στιγμή που φτάνεις στην St Amelia, η ατμόσφαιρα σε κάνει να νιώθεις ότι κάτι σε παρακολουθεί και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να σε λυγίσει.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή την εμπειρία έχει το CRTV, μια φαινομενικά απλή συσκευή που γίνεται ταυτόχρονα εργαλείο επιβίωσης και πηγή πανικού. Οι παραμορφωμένοι ήχοι, οι ενδείξεις στην οθόνη και η αβεβαιότητα για το τι βρίσκεται γύρω σου κάνουν ακόμη και την εξερεύνηση ενός άδειου δρόμου αγχωτική.

Η St Amelia είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα του παιχνιδιού. Η πιστή αναπαράσταση της Βρετανίας του 1996, με τα στενά σπίτια, τους δρόμους, τα καταστήματα και την παλιά τεχνολογία, δημιουργεί έναν κόσμο που μοιάζει ταυτόχρονα οικείος και αφύσικα απειλητικός. Το horror λειτουργεί καλύτερα όταν παραμένει γειωμένο στην πραγματικότητα.

Η εξερεύνηση αποτελεί σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας, καθώς ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την επόμενη πόρτα. Οι χώροι είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να δημιουργούν συνεχώς την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά, ενώ η αλληλεπίδραση με αντικείμενα και το περιβάλλον βοηθά στο να διατηρείται η ένταση ακόμη και στις πιο ήρεμες στιγμές.

Οι γρίφοι, αν και σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργούν ικανοποιητικά, δεν βρίσκονται όλοι στο ίδιο επίπεδο. Υπάρχουν στιγμές όπου η λύση μοιάζει φυσική και ταιριάζει απόλυτα με το περιβάλλον, αλλά και άλλες όπου η διαδικασία καταλήγει περισσότερο σε trial and error. Αυτό γίνεται πιο αισθητό προς το τέλος, όταν ο ρυθμός της περιπέτειας αρχίζει να χάνει μέρος της δυναμικής του.

Στον ηχητικό τομέα, η μουσική του Townfall ακολουθεί μια διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη του προκατόχου – Silent Hill f. Είναι πιο διακριτική και λειτουργεί κυρίως υποστηρικτικά προς την ατμόσφαιρα, χωρίς να έχει πάντα την ίδια ένταση ή την ίδια χαρακτηριστική ταυτότητα. Η απουσία του Akira Yamaoka είναι αισθητή, ιδιαίτερα για όσους έχουν συνδέσει τον ήχο της σειράς με τις απόκοσμες μελωδίες, τα βιομηχανικά ηχητικά τοπία και εκείνη τη μοναδική αίσθηση μελαγχολίας που έχει γίνει συνώνυμη του Silent Hill. Παρότι το παιχνίδι αξιοποιεί αποτελεσματικά τους ήχους του περιβάλλοντος και τη σιωπή, η μουσική του δεν αφήνει πάντοτε το ίδιο έντονο αποτύπωμα.

Το combat είναι αρκετά ισορροπημένο, ενώ οι εχθροί μπορούν να σε εντοπίσουν και να σε καταδιώξουν, κάνοντας κάθε συνάντηση απρόβλεπτη. Ωστόσο, στο δεύτερο μισό του παιχνιδιού το σύστημα καταδίωξης σε κάποιες περιπτώσεις μοιάζει περισσότερο εκνευριστικό παρά τρομακτικό.

Παρά τις αδυναμίες του στην αφήγηση και στον ρυθμό προς το τέλος, το Silent Hill: Townfall πετυχαίνει εκεί που έχει μεγαλύτερη σημασία: στην ατμόσφαιρα. Όταν εξερεύνηση, ήχος, εικόνα και gameplay λειτουργούν μαζί, δημιουργείται μια πραγματικά ασφυκτική εμπειρία που δικαιολογεί απόλυτα το όνομα Silent Hill.

Βαθμός: 8.5/10

Σωτήρης Σωτηριάδης για την ομάδα του Savepoint.gr


Το παιχνίδι διανέμεται στην Ελλάδα από τη CDMedia

Τιμή Πώλησης : 49.99€

Η επίσημη σελίδα του παιχνδιού : SILENT HILL: Townfall Official Website

Πάνος Savepoint

Πάνος Savepoint : Ή αλλιώς Peter Pan ή αλλιώς δήμαρχος. Αρνείται να μεγαλώσει αν και τα χρόνια πέρασαν έχοντας γνωρίσει και ασχοληθεί με atari 2600 μέχρι και τη νέα γενιά. Αγαπημένη κονσόλα είναι το Gamegear ενώ αγαπημένο σύστημα γενικά, η Amiga 500. Αν ήταν χαρακτήρας σε video game θα ήθελε να είναι ο Guybrush Threepwood του Monkey Island. Δεύτερη μεγάλη αγάπη του είναι τα επιτραπέζια παιχνίδια και φυσικά οι ταινίες και οι σειρές.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 ×Z×f“¸5b9R{DØÈ.
Savepoint.gr