Silent Hill Townfall | Review by Σωτήρης Σωτηριάδης
«Ο φόβος γεννιέται στο σκοτάδι αλλά μεγαλώνει στην φαντασία»
Το Silent Hill: Townfall καταφέρνει κάτι που λίγα horror παιχνίδια πετυχαίνουν: δεν βασίζεται αποκλειστικά στα jump scares, αλλά δημιουργεί μια μόνιμη αίσθηση άγχους και ανασφάλειας. Από την πρώτη στιγμή που φτάνεις στην St Amelia, η ατμόσφαιρα σε κάνει να νιώθεις ότι κάτι σε παρακολουθεί και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να σε λυγίσει.
Κεντρικό ρόλο σε αυτή την εμπειρία έχει το CRTV, μια φαινομενικά απλή συσκευή που γίνεται ταυτόχρονα εργαλείο επιβίωσης και πηγή πανικού. Οι παραμορφωμένοι ήχοι, οι ενδείξεις στην οθόνη και η αβεβαιότητα για το τι βρίσκεται γύρω σου κάνουν ακόμη και την εξερεύνηση ενός άδειου δρόμου αγχωτική.

Η St Amelia είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα του παιχνιδιού. Η πιστή αναπαράσταση της Βρετανίας του 1996, με τα στενά σπίτια, τους δρόμους, τα καταστήματα και την παλιά τεχνολογία, δημιουργεί έναν κόσμο που μοιάζει ταυτόχρονα οικείος και αφύσικα απειλητικός. Το horror λειτουργεί καλύτερα όταν παραμένει γειωμένο στην πραγματικότητα.
Η εξερεύνηση αποτελεί σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας, καθώς ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την επόμενη πόρτα. Οι χώροι είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να δημιουργούν συνεχώς την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά, ενώ η αλληλεπίδραση με αντικείμενα και το περιβάλλον βοηθά στο να διατηρείται η ένταση ακόμη και στις πιο ήρεμες στιγμές.
Οι γρίφοι, αν και σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργούν ικανοποιητικά, δεν βρίσκονται όλοι στο ίδιο επίπεδο. Υπάρχουν στιγμές όπου η λύση μοιάζει φυσική και ταιριάζει απόλυτα με το περιβάλλον, αλλά και άλλες όπου η διαδικασία καταλήγει περισσότερο σε trial and error. Αυτό γίνεται πιο αισθητό προς το τέλος, όταν ο ρυθμός της περιπέτειας αρχίζει να χάνει μέρος της δυναμικής του.
Στον ηχητικό τομέα, η μουσική του Townfall ακολουθεί μια διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη του προκατόχου – Silent Hill f. Είναι πιο διακριτική και λειτουργεί κυρίως υποστηρικτικά προς την ατμόσφαιρα, χωρίς να έχει πάντα την ίδια ένταση ή την ίδια χαρακτηριστική ταυτότητα. Η απουσία του Akira Yamaoka είναι αισθητή, ιδιαίτερα για όσους έχουν συνδέσει τον ήχο της σειράς με τις απόκοσμες μελωδίες, τα βιομηχανικά ηχητικά τοπία και εκείνη τη μοναδική αίσθηση μελαγχολίας που έχει γίνει συνώνυμη του Silent Hill. Παρότι το παιχνίδι αξιοποιεί αποτελεσματικά τους ήχους του περιβάλλοντος και τη σιωπή, η μουσική του δεν αφήνει πάντοτε το ίδιο έντονο αποτύπωμα.

Το combat είναι αρκετά ισορροπημένο, ενώ οι εχθροί μπορούν να σε εντοπίσουν και να σε καταδιώξουν, κάνοντας κάθε συνάντηση απρόβλεπτη. Ωστόσο, στο δεύτερο μισό του παιχνιδιού το σύστημα καταδίωξης σε κάποιες περιπτώσεις μοιάζει περισσότερο εκνευριστικό παρά τρομακτικό.
Παρά τις αδυναμίες του στην αφήγηση και στον ρυθμό προς το τέλος, το Silent Hill: Townfall πετυχαίνει εκεί που έχει μεγαλύτερη σημασία: στην ατμόσφαιρα. Όταν εξερεύνηση, ήχος, εικόνα και gameplay λειτουργούν μαζί, δημιουργείται μια πραγματικά ασφυκτική εμπειρία που δικαιολογεί απόλυτα το όνομα Silent Hill.
Βαθμός: 8.5/10
Σωτήρης Σωτηριάδης για την ομάδα του Savepoint.gr
Το παιχνίδι διανέμεται στην Ελλάδα από τη CDMedia
Τιμή Πώλησης : 49.99€
Η επίσημη σελίδα του παιχνδιού : SILENT HILL: Townfall Official Website



