Lee Cronin’s The Mummy | Review by Marios Giotitsas
Η νέα εκδοχή του The Mummy από τον Lee Cronin είναι μια ταινία που σίγουρα ξέρει πώς να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή, κυρίως χάρη στην ένταση, το gore και τα στοιχεία body horror που αποτελούν και τα πιο δυνατά της χαρτιά. Από πολύ νωρίς η ταινία χτίζει μια σκοτεινή και ανησυχητική ατμόσφαιρα, ενώ όσο προχωρά η ιστορία η ένταση κλιμακώνεται συνεχώς, οδηγώντας σε ολοένα πιο ακραίες και σοκαριστικές σκηνές. Σε αυτόν τον τομέα, ο Cronin δείχνει ξεκάθαρα τη δυναμική του, προσφέροντας μια εμπειρία ωμή, βίαιη και ιδιαίτερα έντονη.
Παράλληλα, το μυστήριο γύρω από το τι συνέβη στη μικρή Katie είναι αρκετά ενδιαφέρον και λειτουργεί ως βασικός άξονας που κρατά ζωντανή την αγωνία. Η ταινία ξέρει να δίνει πληροφορίες σταδιακά, διατηρώντας το ενδιαφέρον και ενισχύοντας τον τρόμο.
Ωστόσο, εκεί που η ταινία υστερεί αισθητά είναι στη γραφή των χαρακτήρων και ιδιαίτερα στις μεταξύ τους σχέσεις. Παρότι η οικογένεια βρίσκεται στο επίκεντρο της ιστορίας, το σενάριο δεν καταφέρνει να δημιουργήσει ουσιαστικό συναισθηματικό δέσιμο με τον θεατή. Οι οικογενειακές δυναμικές παραμένουν επιφανειακές και, σε σύγκριση ακόμη και με το Evil Dead Rise (η προηγούμενη ταινία του Cronin), οι χαρακτήρες εδώ μοιάζουν λιγότερο ενδιαφέροντες και δεν σε κάνουν να νοιαστείς πραγματικά για την τύχη τους.
Αξιοσημείωτες είναι οι ερμηνείες των δύο ηθοποιών που υποδύονται την Katie, τόσο στη μικρή όσο και στη μεγαλύτερη ηλικία, καθώς προσφέρουν τις πιο δυνατές παρουσίες της ταινίας και ενισχύουν σημαντικά το δραματικό και τρομακτικό στοιχείο της ιστορίας.
Παρά τις αδυναμίες της, και ενώ ίσως θα μπορούσε να ήταν 15 λεπτά μικρότερο, το The Mummy παραμένει μια δυνατή, αιματηρή και έντονη κινηματογραφική εμπειρία που αξίζει για τους φίλους του σκληρού horror.
Βαθμολογία: 7/10
