Lunar Jetman – Review by Stefknightcs
Σήμερα πάμε πίσω στο 1983, με το της Ultimate Play the Game, δηλαδή της μετέπειτα Rare. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά στο ZX Spectrum και αργότερα στο BBC Micro, αλλά εγώ το έπαιξα μέσα από τη συλλογή της Rare στο Xbox, μέσω Game Pass.
Το Lunar Jetman είναι το sequel του κλασικού Jetman, ενός παιχνιδιού που πάντα μου άρεσε για την απλότητά του και το άμεσο gameplay του. Το είχαμε κάνει και review παλιότερα. Εδώ όμως τα πράγματα αλλάζουν… και όχι απαραίτητα προς το καλύτερο.
Gameplay – Περισσότερα συστήματα, λιγότερη διασκέδαση
Το παιχνίδι σε βάζει σε έναν εξωγήινο πλανήτη, όπου πρέπει να μεταφέρεις μια βόμβα στη βάση των εξωγήινων και να την ανατινάξεις. Για να το κάνεις αυτό, χρησιμοποιείς ένα Land Rover, το οποίο όμως κινείται μόνο σε εντελώς επίπεδο έδαφος.
Και εδώ ξεκινάει ο πονοκέφαλος.
Το τερέν είναι γεμάτο λακκούβες, οπότε πρέπει να κατεβάζεις ειδικές πλατφόρμες από το Land Rover και να τις τοποθετείς μία‑μία για να φτιάξεις δρόμο. Παράλληλα, το jetpack σου πλέον έχει καύσιμα, οπότε πρέπει να βρίσκεις fuel ή να μπαίνεις συχνά στο Land Rover που λειτουργεί σαν σταθμός ανεφοδιασμού.
Το όχημα έχει κι άλλες λειτουργίες… τις οποίες, ειλικρινά, δεν κατάφερα ποτέ να ενεργοποιήσω με συνέπεια. Το παιχνίδι δεν εξηγεί τίποτα και η λογική του είναι κάπως ιδιότροπη.
Χρόνος, πίεση και… laser στην πλάτη
Το παιχνίδι έχει timer και είναι απίστευτα σφιχτό. Αν τελειώσει ο χρόνος, εμφανίζεται ένα laser που διαλύει το Land Rover και σε αφήνει μόνο με το jetpack — κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι ο γύρος έχει τελειώσει. Το να μεταφέρεις τη βόμβα χωρίς το όχημα είναι σχεδόν αδύνατο.
Οι εχθροί εμφανίζονται γρήγορα, μπαίνουν μέσα στο Land Rover, σε αναγκάζουν να βγεις έξω, και πριν προλάβεις να αντιδράσεις έχεις ήδη χάσει. Το παιχνίδι απαιτεί συνεχώς juggling: πλατφόρμες, καύσιμα, βόμβα, όχημα, εχθροί, χρόνος. Όλα μαζί.
Συμπέρασμα
Το πρώτο Jetman μου άρεσε γιατί ήταν απλό, άμεσο και διαχρονικό. Το Lunar Jetman προσπαθεί να γίνει πιο εντυπωσιακό και πιο “μεγάλο”, αλλά τελικά γίνεται περίπλοκο, δύστροπο και λιγότερο διασκεδαστικό.
Για την εποχή του, το 1983, ήταν εντυπωσιακό και φιλόδοξο. Σήμερα όμως δεν στέκεται το ίδιο καλά, κυρίως λόγω της υπερβολικής πολυπλοκότητας και της τιμωρητικής δυσκολίας του.
Βαθμολογία: 7/10 Δεν είναι κακό παιχνίδι, απλώς δεν είναι τόσο ευχάριστο ή διαχρονικό όσο το πρώτο.
