007: First Light | Review by Panos Savepoint.gr
Το 007: First Light είναι η πρώτη μεγάλη προσπάθεια της IO Interactive να επανασυστήσει τον James Bond στο gaming, όχι ως τον έμπειρο πράκτορα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ως έναν νεαρό άντρα που βρίσκεται ακόμη στο ξεκίνημα της πορείας του. Η ιδέα είναι φιλόδοξη, η σκηνοθεσία εντυπωσιακή και η παραγωγή δείχνει όντως ότι η IOI θέλει να χτίσει ένα νέο franchise γύρω από τον Βρετανό πράκτορα. Κατά την άποψή μου, όμως, όσο κι αν το παιχνίδι προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των μεγάλων action‑adventure τίτλων, δεν καταφέρνει να φτάσει εκεί που στοχεύει.
Η ιστορία ξεκινά με τον Bond πριν καν μπει στην MI6, σε μια σειρά γεγονότων που τον οδηγούν από την Ισλανδία μέχρι την εκπαίδευση και τις πρώτες του αποστολές. Η αφήγηση έχει καλές στιγμές, ειδικά όταν εστιάζει στον χαρακτήρα και στις πιο ανθρώπινες πτυχές του. Η IOI δείχνει να κατανοεί τον πυρήνα του Bond, παρουσιάζοντάς τον ως έξυπνο, παράτολμο, με χιούμορ και ηθική πυξίδα. Το υποστηρικτικό cast λειτουργεί καλά, με την M, τον Q και τη Moneypenny να δίνουν βάθος στο σύμπαν και να χτίζουν μια ωραία δυναμική γύρω από τον νεαρό πράκτορα.
Όμως, όσο η ιστορία προσπαθεί να χτίσει έναν νέο Bond, δεν καταφέρνει να ξεφύγει από αρκετά κλισέ. Υπάρχουν στιγμές που η αφήγηση λάμπει, αλλά υπάρχουν και πολλές που νιώθεις πως έχεις ξαναδεί την ίδια δομή, την ίδια κορύφωση, την ίδια ασφαλή προσέγγιση.Σαν να βλέπειες μια 2ωρη ταινία απλωμένη σε 20 ώρες gameplay. Κάποια θέματα εξαντλούνται μέχρι αηδίας, όπως η τρίωρη εκπαίδευση που εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια πώς ο Bond έμαθε να πιάνει σημαίες και να δέρνει φρουρούς, ενώ άλλα δεν αγγίζονται καν. Για παράδειγμα, το παιχνίδι δεν ασχολείται καθόλου με το πώς αντιδρά ένας 26χρονος όταν σκοτώνει για πρώτη φορά άνθρωπο. Δεν το αναφέρει καν.
Ο ίδιος ο Bond είναι ενοχλητικός, υπερβολικά cocky, και παρότι το παιχνίδι υπόσχεται ότι θα ωριμάσει, δεν βλέπεις καμία ουσιαστική εξέλιξη. Αντίθετα, όλα τα χαρακτηριστικά του ενισχύονται, και οι χαρακτήρες που τον κράζουν στην αρχή καταλήγουν να παραδέχονται ότι «ναι, Bond, είσαι ακριβώς αυτό που χρειάζεται η υπηρεσία». Αυτό δεν είναι ανάπτυξη χαρακτήρα. Είναι απλά επιβεβαίωση.
Στο gameplay φαίνεται ξεκάθαρα η αμηχανία της IO. Η δράση είναι άβολη και συχνά clumsy. Το cover system δεν λειτουργεί όπως πρέπει, με τον Bond να κολλάει ή να μην κολλάει σε επιφάνειες με έναν τρόπο που δεν έχει συνέπεια. Το dash to cover είναι απρόβλεπτο και σε πετάει εκεί που δεν θες. Οι εχθροί έχουν επίγνωση τυφλοπόντικα. Μπορείς να δέρνεις τρεις τύπους δίπλα τους και να μην αντιδρούν. Το melee είναι καλύτερο, πιο γεμάτο , αλλά και πάλι χάνεται μέσα σε context actions που ενεργοποιούνται κατά λάθος. Πολλές φορές πας να σηκώσεις ένα όπλο και ο Bond ανοίγει ένα ραδιόφωνο. Όλα αυτά δεν καταστρέφουν το παιχνίδι, αλλά δημιουργούν μια μόνιμη αίσθηση αμηχανίας που χαλάει τη φαντασίωση του να είσαι ο James Bond. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όμως ότι το gameplay ουσιαστικά δεν υπάρχει. Έπαιξα 20 ώρες και νιώθω ότι “έπαιξα” πραγματικά ένα 5ωρο. Οι υπόλοιπες ώρες ήταν cutscenes και διάλογοι, τέτοιας διάρκειας που άφηνα το dualsense στο γραφείο να περιμένει καρτερικά πότε θα χρειαστεί να το πάρω για να κάνω μερικά βήματα, να ρίξω μερικούς πυροβολισμούς και να παίξω πάλι.
Και εδώ ακριβώς έρχεται η σύγκριση με το Uncharted, που κατά την άποψή μου είναι αναπόφευκτη. Το First Light θέλει ξεκάθαρα να πιάσει το ύφος της Naughty Dog: τις μεγάλες σκηνές δράσης, τις καταρρεύσεις κτιρίων, τα κυνηγητά, τις θεαματικές σεκάνς που σε κάνουν να νιώθεις ότι παίζεις μια blockbuster ταινία. Η σκηνοθεσία είναι όντως εντυπωσιακή και σε σημεία θυμίζει Uncharted, αλλά δεν έχει την ίδια συνοχή, ούτε την ίδια στιβαρότητα στο gameplay. Εκεί που το Uncharted δένει άψογα δράση, αφήγηση, gameplay και χαρακτήρες, το First Light δείχνει να παλεύει με τις ίδιες του τις ιδέες. Θέλει να γίνει Uncharted, αλλά δεν έχει το ίδιο επίπεδο. Θέλει να γίνει Hitman, αλλά δεν έχει την ίδια ελευθερία. Και τελικά μένει κάπου στη μέση.
Οι αποστολές προσφέρουν πολλαπλές προσεγγίσεις, δανειζόμενες στοιχεία από τα Hitman, αλλά δεν φτάνουν ποτέ το επίπεδο ελευθερίας που περιμένει κανείς από την IOI. Υπάρχουν επιλογές, υπάρχουν εναλλακτικές διαδρομές, αλλά όλα μοιάζουν πιο περιορισμένα, πιο συμπιεσμένα μέσα στη γραμμική δομή της ιστορίας. Το Kensington gala, για παράδειγμα, θυμίζει έντονα το Paris level του Hitman, αλλά σε μικρογραφία. Εκεί που ο Agent 47 είχε έναν τεράστιο χάρτη να παίξει, ο Bond έχει μια μικρή περιοχή με λίγες επιλογές και scripted μονοπάτια. Δεν είναι κακό, απλώς δεν έχει το βάθος που περιμένεις από την IOI.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που δείχνουν τι θα μπορούσε να γίνει το παιχνίδι. Η σκηνή στο αεροπλάνο, όπου ο Bond ελέγχει την κλίση του αεροσκάφους και πετάει αντικείμενα και εχθρούς δεξιά και αριστερά, είναι από τις πιο έξυπνες ιδέες του παιχνιδιού. Κρατάει τρία λεπτά, αλλά μένει στο μυαλό σου ως παράδειγμα του τι θα μπορούσε να είναι το First Light αν τολμούσε περισσότερο.
Τεχνικά, το παιχνίδι έχει καλό ρυθμό, ωραία διάρκεια και εντυπωσιακές τοποθεσίες. Η παραγωγή είναι προσεγμένη, η μουσική ταιριαστή και η συνολική παρουσίαση δείχνει ότι η IOI θέλει να χτίσει κάτι μεγάλο. Αλλά το 007: First Light μοιάζει περισσότερο με χαμένη ευκαιρία παρά με ολοκληρωμένο blockbuster. Είναι μια καλή αρχή, ένα θεμέλιο που μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πραγματικά σπουδαίο, αρκεί το επόμενο παιχνίδι να διορθώσει τις αδυναμίες του πρώτου.
Αν η IOI βελτιώσει το gameplay, δώσει μεγαλύτερη ελευθερία στις αποστολές, ενισχύσει το σενάριο και αποφύγει τα κλισέ, τότε η συνέχεια μπορεί πραγματικά να γράψει ιστορία. Το υλικό υπάρχει, η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική και ο Bond έχει χώρο να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Προς το παρόν, όμως, το 007: First Light είναι μια αξιόλογη αλλά άνιση προσπάθεια. Ένα παιχνίδι που θέλει να γίνει πολλά, αλλά δεν καταφέρνει να γίνει το κάτι παραπάνω.
Βαθμολογία Savepoint: 6.5/10
Η επίσημη σελίδα του παιχνιδιού : 007 First Light – Extended Operations Free DLC OUT NOW
Τιμή : 69,99€
Το αγοράζεις εδώ
